czwartek, 27 marca 2014

Co robić, gdy dziecko się boi?

Dzisiaj kolejny post o lękach dziecięcych. To temat bardzo ważny i każdy rodzic powinien się z nim zapoznać. To już ostatni post z tej serii, przynajmniej na razie. Kolejne posty będą dotyczyć przyjemniejszych tematów, które z pewnością bardziej wolicie od tych "lękowych" W ostatnim poście pisałam Wam o najczęstszych powodach powstawania lęku u dziecka, możecie go znaleźć TU


Pewnie wielokrotnie w życiu słyszeliście taką historię: 
Dziecko bardzo bało się wody, nie umiało pływać, a rodzic, chcąc go szybko zapoznać z tą umiejętnością, wrzucił dziecko do basenu, a ono instynktownie zaczęło płynąć. Ach jaka to musiała być radość! Dla jednych dzieci metoda szokowa, dla pozbycia się lęku, jest skuteczna, innym, bardziej wrażliwym może spowodować traumę. Więc jeśli podejmujemy się takich czynów, lepiej zastanówmy się dwa razy na konsekwencjami. Czasem pozbycie się lęku wymaga stopniowego oswajania się z nim, tak zwaną metodą "małych kroków". Przykładowo, jeśli dziecko boi się pociągu. Pokaż mu go najpierw na obrazku, kup pociąg zabawkę, pokaż w filmie, a dopiero na końcu spróbuj pokazać i zabrać do prawdziwego pociągu. Stopniowe oswajanie dziecka, nie zawsze musi się sprawdzić. Niektóre dzieci potrzebują czasem nagłego bodźca, wówczas się przełamią, lęk minie, a pojawi się wielkie zainteresowanie rzeczą, której wcześniej się bały :)



Jak się czujecie, gdy ktoś próbuje Was do czegoś zmusić, a Wy bardzo tego nie chcecie? Prosty przykład. Wyobraź sobie co może czuć dziecko, które bardzo boi się psów, a Ty widząc psa zachęcasz malucha do pogłaskania go. Kiedyś sami byliśmy dziećmi i baliśmy się różnych rzeczy. Dlatego, jeśli się trochę wysilimy i wykażemy się empatią, łatwiej będzie nam zrozumieć obawy naszego dziecka. 

Co możesz zrobić, gdy dziecko się boi:
Pokaż dziecku, że rozumiesz jego lęk i obawy. Powiedz mu o tym.
Zanim zachęcisz dziecko do stopniowego oswajania się z przedmiotem, osobą, sytuacją, której się boi, poczekaj. Daj dziecku czas, aż samo się zdecyduje (choć czasem możemy się nie doczekać). Czasem lepiej uniknąć lękotwórczej sytuacji. 
Zastanów się i znajdź przyczynę lęku u twojego dziecka.
Bądź cierpliwy. 

Lęki to coś normalnego, z wiekiem zmieniają się, w zależności od wieku dziecka, pojawiają się nowe i zanikają, najczęściej samoistnie. W sytuacjach lękotwórczych, okaż dziecku czułość i zrozumienie. Nigdy nie śmiej się z jego obaw i nie pozwól, aby jego lęk był powodem wstydu przed innymi dziećmi czy dorosłymi. Jeśli będzie na to gotowe, pozwól mu zmierzyć się z tym czego się boi. Pamiętaj! Jeśli lęk utrudnia dziecku funkcjonowanie, jest silny i utrzymuje się na wysokim poziomie przez długi czas, a Ty nie wiesz jak pomóc dziecku, skonsultuj się z psychologiem. 

Zapraszam na FB: KLIK

1 komentarz:

  1. Masz rację. Każde dziecko jest inne i nie można stosować tych samych metod u wszystkich. Ważne jest, aby dziecko nie czuło się gorsze z tego powodu. Każdy czegoś się boi, jedni pociągów inni samolotów, albo łaskotek. Trzeba tłumaczyć, rozmawiać i rozeznać przyczynę. Najczęściej dzieci boją się rzeczy, których nie znają. To naturalne. Rola rodzica polega na zachęceniu, stworzeniu takich warunków by dziecko czuło się bezpiecznie i samo pokonało strach.

    OdpowiedzUsuń