niedziela, 9 marca 2014

Psychologia. Porównywanie siebie z innymi.



Mamy, często porównują swoje dzieci z innymi. Chętnie opowiadamy o naszych dzieciach, chwalimy ich osiągnięcia i cieszymy się każdym małym sukcesem. Porównujemy z innymi dziećmi. Chętnie, wtedy gdy ich dziecko świetnie się rozwija, jest zdolne, mądre i bystre. Najczęściej, jednak wtedy, gdy dzieje się coś niepokojącego. Ostatnio, przeglądając forum dla Mam, napotkałam na wiele komentarzy, w których Mamy wyrażały swoje obawy na temat swoich dzieci. To normalne, gdy coś nas niepokoi, szukamy odpowiedzi na nurtujące nas pytania, bo najzwyczajniej w świecie martwimy się o nasze dzieci. Z wypowiedzi Mam, które czytałam, wiele z nich nawiązywało do porównań. Na przykład: "Moja 5 miesięczna córka nie obraca się jeszcze z plecków na brzuszek i odwrotnie, a 5 miesięczny synek koleżanki już się przekręca, bardzo się martwię" albo "Moje dziecko dużo je, ale nie ma tyle ciałka co inne dzieci w jego wieku". Porównywanie swojego dziecka do innych, nie zawsze przynosi nam zadowolenie i satysfakcję. Często przynosi odwrotny skutek i jeszcze bardziej się niepokoimy. Martwisz się, że Twoje dziecko jest szczupłe, a nie pomyślisz o tym, że przecież nie zjada dziennie dwóch batonów z czekoladą, tak jak dziecko koleżanki.

Porównywanie z innymi to powszechnie znane zjawisko. Porównujemy siebie z innymi Mamami, nasze dzieci z innymi dziećmi. Wymieniamy się informacjami, doświadczeniami i osiągnięciami zarówno swoimi jak i naszych dzieci. To normalne. Wiedza człowieka rozwija się przede wszystkim poprzez kontakty z innymi ludźmi. Kontakty z innymi są nam potrzebne do kształtowania własnego wizerunku i poczucia "ja". 

Kiedy najczęściej zdarza nam się porównywać z innymi?

Gdy nie jesteśmy pewni swojej racji w danej sytuacji i gdy nie wiemy czy coś dzieje się tak jak powinno (np. nie wiesz, czy to że Twoje dziecko jeszcze samodzielnie nie siedzi, w wieku 8 miesięcy, nie znaczy czegoś niepokojącego - dla uspokojenia dodam, że niektóre dzieci siadają mając 5-6 miesięcy, inne mając nawet 10 miesięcy).

Dlaczego i po co, porównujemy siebie z innymi? Prawda jest taka, że robimy to najczęściej po to, aby polepszyć swoją samoocenę i swoje samopoczucie. Porównanie społeczne w dół, tak w psychologii nazywamy proces, gdy porównujemy siebie z kimś, komu gorzej się wiedzie, jest w gorszej sytuacji od nas, ma mniejsze zdolności w danej dziedzinie. Często pozwala nam to poczuć się lepiej i podnieść własną samoocenę. Znane powiedzenie "Inni mają gorzej" przedstawia właśnie ten proces, porównywania w dół. 
Z kolei porównywanie w górę, jest wtedy, gdy porównujemy się z kimś kto jest od nas lepszy i lepiej mu się w życiu wiedzie. Jest to dla nas wzmacniające wtedy, gdy widząc taką osobę nasza motywacja do działania wzrasta i jesteśmy bardziej zdolni do doskonalenia się, aby uzyskać sukces. Wówczas chcemy być podobni to tej osoby i dążymy do tego. Niebezpiecznie jest wtedy, gdy nie uda ci się dojść do tego, co posiada i prezentuje osoba, do której się porównujesz, wtedy skutek będzie przeciwny do zamierzonego. Możesz poczuć się gorzej i Twoja samoocena spadnie. Jednak jeśli uwierzysz w siebie i przekonasz siebie, że należysz do tego typu osób, tylko musisz jeszcze trochę popracować, z pewnością twoje zadowolenie z siebie wzrośnie. Porównując się z innymi, należałoby przekonać samego siebie, że należysz do tej samej klasy osób, co ci lepsi od ciebie i chętnie chciałbyś do nich dołączyć.
Ludzie lubią porównywać się z tymi, którym lepiej się powodzi. Często podkreślają swoje znajomości z osobami, które odniosły sukces, to tak zwane świecenie czyimś blaskiem. Z kolei unikamy związków ze źle spostrzeganymi osobami lub wydarzeniami i odcinamy się od cudzej porażki. 
Wszystkie te zjawiska mają na celu wzmocnienie własnego wizerunku i poczucia własnej wartości. 

O porównaniach ciąg dalszy....

Uwaga! Staraj się unikać porównywania swojego dziecka z jego rówieśnikami. Dlaczego? Załóżmy, że chwalisz swoje dziecko, że pięknie zagrało na cymbałkach, mówisz: zagrałeś piękniej niż Twój kolega Jacek. Z jednej strony dziecko będzie szczęśliwe, z drugiej jednak strony, gdy następnego dnia dziecko usłyszy piękną grę na cymbałkach innego kolegi i okaże się, że ów kolega gra piękniej niż on, może to prowadzić do rozczarowania i rezygnacji z dalszego działania. 

Mamy zadają wiele pytań na temat rozwoju motorycznego ich dzieci. Czy już powinien się obracać, a dlaczego jeszcze nie siedzi, a dlaczego jeszcze nie chodzi, skoro inne dzieci w jego wieku już chodzą. Dane i normy są po to, aby struktura wiedzy w danej dziedzinie była stała. Granice w których dziecko osiąga poszczególne etapy rozwoju jest płynna. Na dziecko trzeba też spojrzeć indywidualnie Często porównania z innymi dziećmi mogą nam przysporzyć tylko niepotrzebnych zmartwień. Jeśli nie jesteś pewna czy Twoje dziecko prawidłowo się rozwija porozmawiaj z lekarzem, fizjoterapeutą, z kimś kto udzieli ci profesjonalnej, fachowej odpowiedzi. Nie bagatelizuj swoich odczuć i przeżyć, jeśli wydaje ci się, że coś jest nie tak, porozmawiaj z mężem, z bliską Ci osobą, z kimś do kogo masz zaufanie i spojrzy na twój problem z innej perspektywy, ale będzie chciał ci naprawdę pomóc. Nie kieruj się opiniami osób, które mówią, żeby mówić, często nie mając pojęcia w jakiejś dziedzinie. Jeśli się martwisz, szukaj informacji. Jeśli wiesz, że Twoje dziecko jest zdrowe, rozwija się prawidłowo ale nieco wolniej, daj mu czas, nie ucz go na siłę, bo inne dziecko już to umie. Możesz mu pomóc, poprzez zabawę. Wiele informacji na temat rozwoju motorycznego dziecka znajdziesz w książkach Pawła Zawitkowskiego. Rady udzieli Ci także zaufany i doświadczony fizjoterapeuta. Jeśli szukasz odpowiedzi, niepokoisz się czymś, napisz do mnie, może razem znajdziemy rozwiązanie. 

Zapraszam na facebooka: https://www.facebook.com/MamaDajeRade


3 komentarze:

  1. Ja kiedyś bardzo często porównywałam wzrost Cali z innymi dziećmi. Praktycznie z każdym jej rówieśnikiem. Strasznie mnie to zawsze przygnębiało i dołowało. Teraz już na szczęście zmądrzałam i tego nie robię. ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Popracuj nad swoją samooceną.

      Usuń
    2. Drogi anonimowy, najpierw poznaj problem człowieka zanim zaczniesz go oceniać.

      Usuń